انگلیسی بریتانیایی در برابر انگلیسی آمریکایی: کدام را باید یاد بگیریم؟

# انگلیسی بریتانیایی در برابر انگلیسی آمریکایی: کدام را باید یاد بگیریم؟

تا به حال از خودتان پرسیده‌اید که بهتر است انگلیسی بریتانیایی یاد بگیرید یا انگلیسی آمریکایی؟

شاید کلماتی مثل **colour/color**، **flat/apartment** یا **holiday/vacation** را دیده باشید و با خودتان فکر کرده باشید: «بالاخره کدام درست است؟»

خبر خوب این است که **هر دو درست هستند.**

انگلیسی بریتانیایی و انگلیسی آمریکایی دو گونهٔ اصلی زبان انگلیسی هستند. این دو در املاء، واژگان، تلفظ و بعضی از نکات دستوری با یکدیگر تفاوت‌هایی دارند، اما گویندگان هر دو نوع انگلیسی معمولاً به‌راحتی یکدیگر را درک می‌کنند.

پس کدام را باید یاد بگیریم؟ بیایید با هم بررسی کنیم.

## الف. تفاوت در املاء

یکی از ساده‌ترین تفاوت‌هایی که می‌توان متوجه آن شد، تفاوت در نحوهٔ نوشتن بعضی کلمات است.

برای مثال:

| انگلیسی بریتانیایی | انگلیسی آمریکایی |

| ------------------ | ---------------- |

| colour | color |

| favourite | favorite |

| centre | center |

| organise | organize |

| travelling | traveling |

معنی این کلمات کاملاً یکسان است و تفاوت اصلی در نحوهٔ نوشتن آن‌هاست.

بنابراین اگر **colour** بنویسید، اشتباه نکرده‌اید. اگر **color** بنویسید هم اشتباه نیست.

نکتهٔ مهم این است که در یک متن، تا حد امکان از یک شیوه به‌صورت ثابت استفاده کنید. برای مثال، اگر یک متن رسمی می‌نویسید، بهتر است از همان نوع انگلیسی که انتخاب کرده‌اید پیروی کنید.

## ب. تفاوت در واژگان

گاهی اوقات بریتانیایی‌ها و آمریکایی‌ها برای یک چیز از کلمات متفاوتی استفاده می‌کنند.

برای مثال:

| انگلیسی بریتانیایی | انگلیسی آمریکایی |

| ------------------ | ---------------- |

| flat | apartment |

| holiday | vacation |

| lift | elevator |

| biscuit | cookie |

| trousers | pants |

| football | soccer |

فرض کنید یک فرد بریتانیایی بگوید:

**“I'm going on holiday and staying in a flat.”**

یک آمریکایی ممکن است بگوید:

**“I'm going on vacation and staying in an apartment.”**

واژگان متفاوت هستند، اما معنی یکی است.

به همین دلیل، آشنایی با هر دو نوع انگلیسی می‌تواند بسیار مفید باشد؛ مخصوصاً وقتی فیلم می‌بینید، به موسیقی گوش می‌دهید، از شبکه‌های اجتماعی استفاده می‌کنید یا با افراد کشورهای مختلف صحبت می‌کنید.

## پ. تفاوت در تلفظ

تلفظ یکی دیگر از تفاوت‌های مهم بین انگلیسی بریتانیایی و آمریکایی است.

بعضی صداها در این دو نوع انگلیسی متفاوت تلفظ می‌شوند و بعضی کلمات نیز ممکن است تلفظ‌های رایج متفاوتی داشته باشند.

برای مثال، کلمهٔ **schedule** در انگلیسی بریتانیایی و آمریکایی معمولاً به شکل متفاوتی تلفظ می‌شود.

صدای **r** نیز می‌تواند متفاوت باشد. در بیشتر لهجه‌های آمریکایی، صدای **r** در کلمه‌ای مانند *car* به‌وضوح تلفظ می‌شود. در بسیاری از لهجه‌های بریتانیایی، **r** پایانی به همان شکل تلفظ نمی‌شود.

البته باید به یک نکتهٔ مهم توجه کنیم: فقط یک لهجهٔ بریتانیایی یا یک لهجهٔ آمریکایی وجود ندارد.

در هر دو کشور، لهجه‌های منطقه‌ای مختلفی وجود دارد.

## ت. تفاوت‌های گرامری

بیشتر قوانین گرامری در انگلیسی بریتانیایی و آمریکایی یکسان هستند، اما چند تفاوت کوچک هم وجود دارد.

برای مثال، انگلیسی بریتانیایی در بعضی موقعیت‌ها بیشتر از زمان حال کامل استفاده می‌کند، در حالی که در انگلیسی آمریکایی ممکن است از گذشتهٔ ساده استفاده شود.

انگلیسی بریتانیایی:

**“I've just eaten.”**

انگلیسی آمریکایی:

**“I just ate.”**

هر دو جمله قابل درک و رایج هستند.

تفاوت‌های دیگری نیز در استفاده از بعضی کلمات و ساختارها وجود دارد، اما این تفاوت‌ها در مقایسه با شباهت‌های بسیار زیاد این دو نوع انگلیسی، جزئی هستند.

## ث. آیا یکی از دیگری بهتر است؟

خیر.

هیچ‌کدام «بهتر» یا «درست‌تر» از دیگری نیستند.

انگلیسی بریتانیایی و انگلیسی آمریکایی هر دو گونه‌های استاندارد زبان انگلیسی هستند و میلیون‌ها نفر در سراسر جهان از آن‌ها استفاده می‌کنند.

انتخاب شما می‌تواند به هدف، محیط آموزشی و نوع انگلیسی‌ای که بیشتر با آن سروکار دارید بستگی داشته باشد.

## ج. پس کدام را باید یاد بگیریم؟

پیشنهاد ما ساده است:

**یکی را به‌عنوان الگوی اصلی خود انتخاب کنید، اما هر دو را درک کنید.**

اگر مدرسه، معلم یا منابع آموزشی شما بیشتر از انگلیسی بریتانیایی استفاده می‌کنند، می‌توانید انگلیسی بریتانیایی را الگوی اصلی خود قرار دهید.

اگر بیشتر فیلم‌ها، ویدیوها، پادکست‌ها و محتوایی که دنبال می‌کنید آمریکایی هستند، می‌توانید انگلیسی آمریکایی را انتخاب کنید.

لازم نیست نوع دیگر انگلیسی را کاملاً کنار بگذارید.

هدف اصلی شما باید این باشد که بتوانید در صحبت کردن و نوشتن، از یک نوع انگلیسی به شکل منسجم استفاده کنید و در عین حال بتوانید انواع مختلف انگلیسی را هم درک کنید.

## چ. زبان انگلیسی بزرگ‌تر از یک کشور است

انگلیسی یک زبان جهانی است.

مردم بریتانیا، آمریکا، کانادا، استرالیا، ایرلند، نیوزیلند و بسیاری از کشورهای دیگر هر روز از زبان انگلیسی استفاده می‌کنند. ممکن است لهجه‌ها، واژگان و اصطلاحات آن‌ها با یکدیگر متفاوت باشد، اما همهٔ آن‌ها بخشی از دنیای انگلیسی‌زبان هستند.

همین موضوع یادگیری زبان انگلیسی را جذاب می‌کند.

لازم نیست بین انگلیسی بریتانیایی و آمریکایی طوری انتخاب کنید که انگار یکی درست و دیگری غلط است.

نوعی را انتخاب کنید که بیشتر با اهداف شما هماهنگ است، آن را به‌خوبی یاد بگیرید و در عین حال گوشتان را به انواع دیگر انگلیسی نیز عادت دهید.

## ح. نکتهٔ LNL

**یک نوع انگلیسی را به‌عنوان الگوی اصلی خود انتخاب کنید، اما خودتان را به درک هر دو نوع عادت دهید.**

اگر به جای **apartment** کلمهٔ **flat** را شنیدید، یا به جای **vacation** کلمهٔ **holiday** را دیدید، یا به جای **color** کلمهٔ **colour** را مشاهده کردید، نگران نشوید.

این‌ها اشتباه نیستند.

این‌ها فقط شکل‌های متفاوت یک زبان هستند.

هدف این نیست که کاملاً بریتانیایی یا کاملاً آمریکایی به نظر برسید.

**هدف این است که واضح، طبیعی و با اعتمادبه‌نفس ارتباط برقرار کنید.**